Omgevingsvergunning en tuinarchitectuur: waarom uw tuin al bij het bouwplan hoort
Omgevingsvergunning en tuinarchitectuur: waarom uw tuin al bij het bouwplan hoort
Een nieuwe woning bouwen of grondig verbouwen? Dan begint het traject meestal bij de architect.
De woning krijgt vorm, het bouwvolume wordt bepaald en de omgevingsvergunning wordt voorbereid.
De tuin komt vaak pas later.
Bij grotere residentiële projecten is dat niet altijd de beste volgorde.
Want wat als u na de vergunning nog een zwembad, poolhouse, groot terras, extra parkeerplaatsen, tuinpaden of andere verhardingen wilt realiseren?
Dan kunnen keuzes die eerder gemaakt werden plots bepalen wat in de tuin nog mogelijk is.
Bij Carterre bekijken we daarom woning en tuin liever vanaf het begin als één project.
Waarom uw tuin invloed heeft op de omgevingsvergunning
Niet iedere ingreep in een tuin vraagt een vergunning.
Voor beplanting gelden bijvoorbeeld andere regels dan voor:
- een zwembad of zwemvijver;
- een terras;
- een oprit;
- parkeerplaatsen;
- tuinpaden;
- een poolhouse;
- andere bijgebouwen;
- bepaalde reliëfwijzigingen.
Voor verschillende niet-overdekte constructies bestaan vrijstellingen, maar daaraan zijn voorwaarden verbonden.
Een belangrijke grens is de oppervlakte van 80 m² aan niet-overdekte constructies in zij- en achtertuin.
En daar zit een belangrijk detail.
Niet alleen wat u vandaag wilt bouwen telt mee.
Ook bestaande terrassen, tuinpaden, zwembaden, vijvers en andere niet-overdekte constructies kunnen deel uitmaken van die berekening.
Een terras is zelden alleen een terras
Neem een eenvoudig voorbeeld.
U voorziet:
- 35 m² terras;
- 40 m² zwembad;
- 15 m² tuinpaden.
Samen spreken we al over 90 m².
Daarom is de vraag niet alleen:
"Heb ik een vergunning nodig voor mijn zwembad?"
Een betere vraag is:
"Welke volledige buitenruimte willen we uiteindelijk realiseren en hoe past die binnen het vergunningskader?"
Dat verschil lijkt klein, maar verandert de manier waarop een tuin wordt ontworpen.
Waarom architect en tuinarchitect vroeg moeten samenwerken
De architect concentreert zich logischerwijs op de woning. Een tuin- en landschapsarchitect bekijkt dezelfde plek vanuit een andere invalshoek.
- Waar ligt het belangrijkste terras?
- Waar komt het zwembad ruimtelijk het best tot zijn recht?
- Is er een poolhouse voorzien?
- Hoeveel parkeerplaatsen zijn werkelijk nodig?
- Waar kan regenwater infiltreren?
- Welke bestaande bomen willen we behouden?
- Hoe verlopen zichtlijnen vanuit de woning?
- Welke niveauverschillen kunnen we gebruiken?
- Wanneer die vragen vroeg worden beantwoord, ontstaat aanzienlijk meer vrijheid.
Een tuin die pas na de bouw wordt ontworpen, moet zich aanpassen aan beslissingen die al genomen zijn. Een tuin die vanaf het begin wordt meegenomen, kan mee bepalen hoe het volledige perceel functioneert.
Een vergunningsplan is meer dan administratie
Een goede vergunningsaanvraag draait niet uitsluitend om oppervlaktes. Ook de ruimtelijke kwaliteit van het geheel speelt een rol.
Denk aan:
- de verhouding tussen bebouwing en open ruimte;
- schaal en ruimtegebruik;
- landschappelijke integratie;
- bodemreliëf;
- waterbeheer;
- gebruikskwaliteit;
- visuele impact.
Dat zijn precies thema's waarop tuin- en landschapsarchitectuur meerwaarde kan creëren.
Een kwalitatief tuinplan maakt zichtbaar dat zwembad, terras, bijgebouw, groen en water niet toevallig naast elkaar liggen, maar onderdeel zijn van één ontwerp.
Ook hemelwater hoort vanaf het begin in het plan
Bij hedendaagse projecten speelt ook de opvang en infiltratie van hemelwater een steeds grotere rol. Regenwater moet waar mogelijk worden:
- Opgevangen
- Hergebruikt
- Gebufferd
- Geïnfiltreerd op het eigen terrein
Een infiltratievoorziening of wadi hoeft daarbij geen technisch element te worden dat achteraf ergens in de tuin wordt geplaatst. Ze kan onderdeel worden van het landschap. Een zachte verlaging in het terrein, geschikte beplanting of waterdoorlatende verharding kan zowel functioneel als esthetisch werken.
Hoe Carterre naar een vergunningsplan kijkt
Bij Carterre vertrekken we steeds vanuit drie vragen:
- Wat willen we ontwerpen?
- Wat is technisch en ecologisch verantwoord?
- Wat is binnen het toepasselijke ruimtelijke kader realiseerbaar?
Vergunbaarheid wordt daardoor geen probleem dat na het ontwerp moet worden opgelost. Het wordt één van de parameters waarmee we ontwerpen.
De essentie
Een mooie tuin begint niet wanneer de woning klaar is. Bij grotere projecten begint hij idealiter op hetzelfde moment als de architectuur.
